تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 274

مساهمون:

ص٢٧٤
دنيوى از يكدگر كار مىگرفتيم ؛ مقصود ما هرگز عبادت آنها نبود .
قالَ النَّارُ مَثْواكُمْ خالِدِينَ فِيها إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ
گويد : آتش جاى شماست ؛ جاويدان در آن ، مگر مادامى كه بخواهد خدا ؟ تفسير : اينكه فرموده « مگر ما دامى كه اللّه بخواهد » بدان جهت است كه عذاب دوزخ قرار مشيّت او تعالى « 1 » دائمى است ، و هر وقت بخواهد بر موقوف كردن آن قادر است ؛ ليكن وقتى كه چيزى را خواست ، و به زبان پيغمبران از آن خبر داد ، آن را نفاذ مىدهد ( چون اين مسئله مهمّ است به كتب معتبره رجوع شود ) .
إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ
( 128 ) هرآئينه پروردگار تو صاحب حكمت ، داناست . تفسير : از جرائم گنهگاران كما حقّه « 2 » آگاه است ، و از حكمت بالغهء خود در مقابل هر جرم سزاى مناسب و به موقع مىدهد .
وَ كَذلِكَ نُوَلِّي بَعْضَ الظَّالِمِينَ بَعْضاً بِما كانُوا يَكْسِبُونَ
( 129 ) و همچنين ، خلط ( مسلّط ) مىكنيم بعضى ستمگاران را بر بعضى ، به سبب آنچه مىكردند . تفسير : چنان كه حال « شياطين الجنّ » و اولياى انسى آنها را شنيديد ، همه ظالمان گنهگاران را قرار مظالم و سيه‌كارىهايشان « 3 » در دوزخ قريب يكديگر جاى مىدهيم و هركس
هامش
( 1 ) . بنا به مشيّت او تعالى ( 2 ) . كما هو حقّه ، چنان كه بايد و شايد ( 3 ) . مطابق ستمگرىها و تشكارىهايشان
تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 274 | محمود حسن ديوبندى