مِثْلَ ما أُوتِيَ رُسُلُ اللَّهِ اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُوا صَغارٌ عِنْدَ اللَّهِ وَ عَذابٌ شَدِيدٌ بِما كانُوا يَمْكُرُونَ
( 124 )
مانند آنچه داده شده رسولان خدا را ؛ خدا بهتر مىداند آن موقع را كه مىفرستد آنجا پيغامهاى خود را ؛ عنقريب خواهد رسيد گناهگاران را رسوائى نزد خدا ، و عذاب سخت ، به سبب آنكه مكر مىكردند .
تفسير : مثالى از مكّارى و حيلهجوئى مغرورانهء آنها اينست كه چون كدام نشان « 1 » صدق و صفاى انبياء - عليه السّلام - را معاينه مىكردند ، مىگفتند كه ما اين دلايل و نشانهها را نمىشناسيم ؛ و هنگامى يقين مىكنيم كه فرشتگان به ما نازل شوند ، و پيغام خدا را مانند پيغمبران به ما بشنوانند ؛ و يا خدا خود پيش ما بيايد : « و قال الّذين لا يرجون لقاءنا :
لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْنَا الْمَلائِكَةُ أَوْ نَرى رَبَّنا لَقَدِ اسْتَكْبَرُوا فِي أَنْفُسِهِمْ وَ عَتَوْا عُتُوًّا كَبِيراً »
( فرقان ، ركوع 3 ) . بىشك ، تنها خدا مىداند كه كرا اهليّت آن است كه به مقام نبوّت سرافراز گردد ، و حامل اين امانت عظيم الشان الهى شود ؛ اين امر چيزى كسبى نيست كه به دعا و رياضت ، يا جاه و دولت دنيوى بدست بيايد ؛ و هركس و ناكس به اين منصب جليل القدر و مهمّ فائز كرده نمىشود . اين مردم گستاخ متكبّر محتال ، بايد آگاه باشند كه عنقريب پاسخ درخواست كردن اين رتبهء گرامى به صورت ذلّت سخت و عذاب شديد به آنها داده مىشود .
فَمَنْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ
پس هركه را بخواهد خدا كه هدايت كند به او ، گشاده مىكند سينهء او را
هامش
( 1 ) . يكى از نشانهاى