گريخته مىتواند . وى آگاه است كه هريك از بندگان او چه حال دارد و مناسب به حال او چه تدبيرى قرين حكمت مىباشد .
قُلْ أَيُّ شَيْءٍ أَكْبَرُ شَهادَةً قُلِ اللَّهُ شَهِيدٌ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ
بگو : ( چه چيز بزرگتر است در باب شهادت ؟ ) كيست از همه بزرگتر گواه ؟ بگو : خداست ؛ وى اظهارحقكننده است ميان من و ميان شما ؛
تفسير : وقتى كه گفت : خدا ( ج ) مالك همه نفع و ضرر ، و بر جميع بندگان غالب و قاهر ، و از هر ذرّه آگاه و باخبر است ؛ نسبت به شهادت وى شهادت كه بلندتر و بىلوثتر شده مىتواند ؟ ! من نيز ، در ميان خود و شما او را گواه مىگردانم ؛ زيرا ، من دعوى رسالت كرده و پيغام او را به شما رساندم ، و چيزى كه شما در جواب آن با من و با پيغام ربّانى به عمل آوردهايد ، همه در پيشگاه الهى ( ج ) موجود است ، او خود موافق علم محيط خويش ، ميان من و شما فيصله مىكند .
وَ أُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَكُمْ بِهِ وَ مَنْ بَلَغَ أَ إِنَّكُمْ لَتَشْهَدُونَ أَنَّ مَعَ اللَّهِ آلِهَةً أُخْرى قُلْ لا أَشْهَدُ قُلْ إِنَّما هُوَ
و وحى كرده شد بسوى من اين قرآن ، تا خبر ( بيم ) كنم شما را به آن ، و آن را نيز كه قرآن به او برسد ؛ آيا شمائيد كه گواهى مىدهيد آنكه با خدا هستند معبودان ديگر ؟ بگو : بارى ، گواهى نمىدهم بر اين ! بگو : جز اين نيست كه او