بر سلسلهء مجازات ، تنبيه شد كه حكومت زمين و آسمان از ماست ؛ و همه اعمال پيدا و پنهان ، نيك و بد شما در علم ما موجود مىباشد ؛ پس دليلى نيست كه شما را چنين مهمل گذاريم !
وَ ما تَأْتِيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ
( 4 )
و نمىآيد به كافران هيچ نشانه از نشانههاى پروردگار ايشان ، مگر كه مىكنند از آن تغافل ( هستند از آن اعراضكنندگان ) .
تفسير : در « آيات » احتمال است كه آيات تكوينى مراد باشد يا تنزيلى .
فَقَدْ كَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جاءَهُمْ فَسَوْفَ يَأْتِيهِمْ أَنْباءُ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ
( 5 )
پس به درستى كه تكذيب كردند حق ( قرآن ) را چون بيامد به ايشان ؛ پس اكنون خواهد آمد به ايشان خبرهاى آنچه بودند كه بدان استهزاء مىكردند .
تفسير : مراد از حق غالبا قرآن كريم است كه عاقبت سوء كسانى را كه از نشانههاى قدرت تغافل مىورزند ، و سزاى اين جهانى و آن جهانىشان را بيان مىكند ، و به منكرينى كه آن را شنيده تكذيب و استهزاء مىكردند ، واضح گردانيده شد كه هرچه را شما تمسخر مىكرديد ، حقيقت ثابته بود ؛ عنقريب مقابل شما خواهد آمد . در آينده ، سوى اقوامى حواله شده كه بنابر تكذيب و استهزاى آيات اللّه و از سبب اعمال بد خويش هلاك شدند .
أَ لَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ مَكَّنَّاهُمْ
آيا نديدهاند كه چه قدر هلاك كردهايم پيش از ايشان از آنها كه استقرار داده بوديم ايشان را