لَهُمْ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ عَظِيمٌ
( 41 )
مرايشانراست در دنيا ذلّت ، و مرايشانراست در آخرت عذاب بزرگ
سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ أَكَّالُونَ لِلسُّحْتِ فَإِنْ جاؤُكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ
بسيار شنوندگانند سخن دروغ را ؛ بسيار خورندگانند حرام را ؛ پس اگر بيايند نزد تو ، پس فيصله كن ميانشان يا اعراض كن از ايشان .
تفسير : از ابن عبّاس ، مجاهد ، عكرمه ، و ديگر اكابر سلف منقول است كه اين اختيار به حضرت پيغمبر ( ص ) از ابتدا بود ؛ در آخر كه تسلّط و نفوذ اسلام كامل شد ؛ ارشاد گرديد :
« وَ أَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ »
يعنى منازعاتشان را مطابق قانون شريعت فيصله كن . مطلب اينكه « 1 » اعراض و كنارهگيرى ضرورت ندارد .
وَ إِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَضُرُّوكَ شَيْئاً وَ إِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ
و اگر اعراض كنى از ايشان ، پس هيچ زيان نرسانند ترا ؛ و اگر فيصله كنى پس فيصله كن ميانشان به انصاف ؛
هامش
( 1 ) . مقصود اينكه