تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 94

إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ ( 42 ) هر آئينه خدا دوست مىدارد انصاف‌كنندگان را . تفسير : قرآن كريم باربار اين امر را تأكيد نموده ، اشخاص هر قدر شرير و ستمگار و بدگذران « 1 » باشند ؛ دربارهء آنها نيز دامان عدالت را به لكّهء بىانصافى داغدار منمائيد اين كارى است كه نظام عمومى زمين و آسمان را استوار نگه مىدارد . وَ كَيْفَ يُحَكِّمُونَكَ وَ عِنْدَهُمُ التَّوْراةُ فِيها حُكْمُ اللَّهِ ثُمَّ يَتَوَلَّوْنَ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ وَ ما أُولئِكَ بِالْمُؤْمِنِينَ ( 43 ) و چگونه حكم مىگردانند ترا ؟ حال آنكه نزد ايشان تورات است ؛ در آن حكم خداست ! باز اعراض مىكنند بعد از آن ؛ و نيستند ايشان مؤمنان . تفسير : شگفت اينجاست كه حضرت پيغمبر ( ص ) را حكم قرار مىدهند . و تورات را كتاب آسمانى مىدانند ، و بر فيصلهء آن راضى نمىشوند ! پس در حقيقت بر يكى « 2 » ايمان ندارند ؛ نه بر قرآن و نه بر تورات ! در ركوع آينده ، تورات و انجيل را مدح ، و متنبّه نموده است كه چه كتاب عمده و چه علوم هدايت بود كه اين نالايقان قدر آن را نشناختند ، و چنان ضايع كردند كه امروز سراغ اصل آن را به مشكل مىتوان يافت . عاقبت ، خداوند ( ج ) به رحمت كامل خويش در آخر كتابى فرستاد كه مطالب اصلى تمام كتب گذشته را نگهبان و مصدّق است ، و انتظام حفاظت جاويد آن را فرود آورندهء آن به ذمّت خود گرفته است ؛ فللّه الحمد و المنّة .