تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 559

مساهمون:

ص٥٥٩
مخلصين صحابه را كه بنابر علايق اسلامى يا قومى بر دزد حسن ظنّ داشتند ، و مىكوشيدند يهود را دزد نشان دهند .
وَ لا تُجادِلْ عَنِ الَّذِينَ يَخْتانُونَ أَنْفُسَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ مَنْ كانَ خَوَّاناً أَثِيماً ( 107 ) يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَ لا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ وَ هُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ ما لا يَرْضى مِنَ الْقَوْلِ وَ كانَ اللَّهُ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطاً ( 108 )
و جدال مكن از طرف كسانىكه دغا مىكنند با خويشتن ، هر آئينه خدا دوست نمىدارد كسى را كه باشد دغاباز گنهگار . مىشرمند از مردم ( و پنهان مىدارند خيانت را ) ، و نمىشرمند از خدا ؛ حال آنكه خدا با ايشان است ، وقتىكه به شب مشوره مىكنند آنچه خدا نمىپسندد از سخن ؛ و هست خدا به آنچه مىكنند احاطه‌كننده . تفسير : در آيت گذشته ، هنگامى كه دغاى آنها آشكارا بيان گرديد ، شايد حضرت پيغمبر ( ص ) بنابر رحمت عامّى كه بر جهانيان و خاصّتا به امّت خويش داشت ، از بارگاه اقدس كبريائى بخشايش خطايشان را درخواست نمود ؛ پس ارشاد شد كه به رعايت آن دغابازان « 1 » چرا با خدا جدال مىكنى ؟ ! خدا ( ج ) اين‌گونه اشخاص را دوست نمىدارد ؛ اينها كه شباهنگام به
هامش
( 1 ) . نيرنگبازان ، حيله‌سازان
تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 559 | محمود حسن ديوبندى