تفسير : خدا ( ج ) رسالت پيغمبر را محقّق فرموده ، اين حكم را دربارهء وى مىشنواند : هر كه به اطاعت پيغمبر ما پرداخت ، در حقيقت به اطاعت ما پرداخته ؛ و هركه اعراض كرد ، اى پيغمبر ، ما ترا نگهبان آنها نگردانيدهايم كه آنها را از گناه حفظ كنى ؛ ما خود بيناى احوال ايشانيم ؛ وظيفهء تو ابلاغ پيغام ماست ، و دادن ثواب يا عقاب كار ما مىباشد .
وَ يَقُولُونَ طاعَةٌ فَإِذا بَرَزُوا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طائِفَةٌ مِنْهُمْ غَيْرَ الَّذِي تَقُولُ وَ اللَّهُ يَكْتُبُ ما يُبَيِّتُونَ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ تَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ وَ كَفى بِاللَّهِ وَكِيلًا
( 81 )
و مىگويند در حضور تو : كار ما طاعت است ! و چون برون روند از نزد تو مشوره كنند در شب گروهى از ايشان سواى آنچه را مىگويند ؛ و خدا مىنويسد ( در نامهء اعمال ) آنچه شب مىگويند ؛ پس روى گردان از ايشان و اعتماد كن به خدا ؛ و كافيست خدا كارساز .
تفسير : مكر ديگر منافقان را بشنو : روبروى تو گويند : به حكم تو اطاعت داريم ! و چون از حضور تو برون روند ، بر خلاف آن مشوره مىكنند « 1 » ، يعنى به نافرمانى و مخالفت تو ؛ خدا ( ج ) مشورههايشان را مىنويسد ؛ پس اى پيغمبر ، از آنها اعراض كن ، و انديشه منما ، و همهء امور را به خدا ( ج ) بسپار ؛ وى ترا كافيست .
أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا
آيا غور نمىكنند در قرآن ؟ و اگر مىبود از جانب غير خدا ، البتّه مىيافتند
هامش
( 1 ) . تبادل نظر مىكنند ، توطئه مىكنند