حكم مىنمايد ، و ذكرى از زنان در ميان نيست ؛ و از ميراث به مرد دو حصّه مىرسد ؟ ! اين آيت آن همه را جواب مىدهد .
لِلرِّجالِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبُوا وَ لِلنِّساءِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبْنَ وَ سْئَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّ اللَّهَ كانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيماً
( 32 )
مردان را حصّه است از آنچه اكتساب كردهاند ؛ و زنان را حصّه است از آنچه اكتساب كردهاند ؛ و سؤال كنيد به جناب الهى از بخشايش او ؛ هر آئينه خدا هست بر هر چيز دانا .
تفسير : حصّهء مردان و زنان از آنچه اكتساب كردهاند ، مقرّر است . خلاصه ، به هر كس پاداش كردار وى كامل و بدون كموكاست مىرسد ، و موقع « 1 » شكايت نمودن از اينكه خداوند كسى را به حكمت و مهربانى خويش برترى و فضيلت عنايت كرده است ؛ صرف « 2 » هوس بيهوده مىباشد ؛ امّا طلب ثواب و انعام مزيد به پاداش عمل ، مستحسن بوده ، عيبى ندارد . اگر خواهان فضل اوئيد ، به كردار بخواهيد ، نه به حسد و تمنّى ؛ خدا به هر چيزى داناست ؛ مرتبت و استحقاق مردم را مىداند ؛ و با هركه درخور شأن وى معامله مىنمايد ؛ عطاياى وى همه مبنى بر علم و حكمت است ؛ هركه در آن خلجانى رخ دهد « 3 » ، از عدم دانش خود اوست .
وَ لِكُلٍّ جَعَلْنا مَوالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوالِدانِ وَ
و براى هر كس مقرّر گردانيم وارثان از آنچه گذاشته مادر و پدر و
هامش
( 1 ) . فرصت ، زمينه
( 2 ) . منحصرا
( 3 ) . ترديدى كند ،