بودند .
فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَ اتَّبَعُوا رِضْوانَ اللَّهِ وَ اللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ
( 174 )
( پس ) بازگشتند مسلمانان به نعمتى از خدا و فضل او ؛ نرسيد ايشان را هيچ بدى ؛ و پيروى كردند خشنودى خدا را ؛ و خدا خداوند فضل بزرگ است .
تفسير : عنايت الهى ( ج ) را مشاهده كنيد ! بدون آنكه جنگى بوقع آيد ، يا خارى به پاى شما خلد ، رايگان ثواب حاصل كرديد ، و در تجارت نفع نموديد ؛ دشمن را خوار و خجل ساختيد ؛ بهتر از همه ، رضاى خدا را حاصل نموديد ؛ و سالما به خانههاى خويش بازگشتيد .
تنبيه : در غزوهء حمراء الاسد نيز ، مانند غزوهء بدر صغرى ، مسلمانان با يك قافلهء تجارتى خريد و فروش كرده ، منفعت زياد به دست آورده بودند ؛ غالبا « 1 » ، مراد از
« وَ فَضْلٍ »
همين منفعت مالى است .
إِنَّما ذلِكُمُ الشَّيْطانُ يُخَوِّفُ أَوْلِياءَهُ فَلا تَخافُوهُمْ وَ خافُونِ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
( 175 )
جز اين نيست كه اين خبردهنده شيطان است ، مىترساند دوستانش را ؛ پس مترسيد از ايشان ، و بترسيد از من ؛ اگر هستيد مؤمنان .
تفسير : هركه از آن سو مىآيد ، و به نشر اخبار مدهش مىپردازد ، يا خود او شيطان است ، يا به اغواى شيطان چنين مىكند ؛ غرض او آن است كه رعب ارادتمندان و اقارب خود را به شما القا كند ، و شما را به وحشت و هراس افگند ؛ اگر شما ايمان داريد ( و ضرور « 2 » داريد ، كه
هامش
( 1 ) . بنا به ظنّ غالب ، ظنّ قوى بر اينست كه
( 2 ) . و حتما داريد ،