تفسير : با دعوت مباهله واضح گرديد كه مباهله براى اين بود كه آنچه در قرآن دربارهء مسيح بيان شده همه راست مىباشد ؛ بارگاه احديّت از علايق پدرى و فرزندى و هرگونه اقسام شرك پاك است .
وَ إِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
( 62 )
و هر آئينه اللّه ، به تحقيق اوست غالب ، باحكمت .
تفسير : به قدرت و حكمت بالغهء خويش ، با راست و دروغ ، چنان معاملتى مىنمايد كه حسب حال آنها باشد .
فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِالْمُفْسِدِينَ
( 63 )
پس اگر اعراض كردند ؛ پس هر آئينه خدا داناست به فسادكنندگان .
تفسير : اگر به دلايل قانع ، و به مباهله آماده نمىشوند ؛ معلوم است كه احقاق حق را نمىخواهند ، و از دل به صدق عقايد خويش اطمينان و وثوق ندارند ، و مطمح نظر آنها فقط اشاعت فتنه و فساد است ؛ آنها خوب بدانند كه مفسدان از نظر خدا بر كنار نمىباشند .
قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ تَعالَوْا إِلى كَلِمَةٍ سَواءٍ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّهَ وَ لا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئاً وَ لا يَتَّخِذَ
بگو : اى اهل كتاب ، بيائيد بسوى سخنى كه برابر است ميان ما و ميان شما ، كه نه پرستيم غير اللّه را ؛ و نه شريك سازيم به وى چيزى را ؛ و نگيرد