الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلا تَكُنْ مِنَ الْمُمْتَرِينَ
( 60 )
حق آن است كه از جانب پروردگار تست ؛ پس مباش از شككنندگان .
تفسير : آنچه خدا ( ج ) نسبت به مسيح فرموده راست و حق آن است ، و هرگز در آن مجال شكّ و ترديد نمىباشد ؛ هرچه بود بدون كم و بيش دانانده شد .
فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِينَ
( 61 )
پس هركه مخاصمه كند با تو در آن قصّه بعد از آنكه رسيد ترا از دانش ؛ پس بگو : بيائيد كه بخواهيم فرزندان خود را ، و فرزندان شما را ، و زنان خود و زنان شما را ، و ذاتهاى خود و ذاتهاى شما را ؛ پس همه به زارى دعا كنيم ؛ پس بگردانيم لعنت خدا را بر دروغگويان .
تفسير : حضرت خداوند ( ج ) حكم داد : اگر نصاراى نجران با اين همه تفهيم قانع نمىگردند ، با آنها مباهله كن . براى مباهله يك صورت مكمّل و مؤثّر تجويز گرديد ؛ كه هر دو جماعت به جان و اولاد خويش حاضر شوند ، و از صميم قلب دعا نمايند ، كه هركه در ميان ما دروغ مىگويد ، لعنت و عذاب خدا ( ج ) بر وى باد ! اوّل كسى به اين كار اقدام نمايد كه بر حقانيت و صداقت خود بيشتر يقين و اعتماد دارد .