وَ اللَّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ
( 225 )
و اللّه نيك آمرزگار ، بردبار است .
تفسير : آمرزگار است كه به سوگند لغو مؤاخذه نمىكند ؛ حليم است كه در مؤاخذه شتاب نمىورزد ، تا بنده را موقع توبه باشد « 1 »
لِلَّذِينَ يُؤْلُونَ مِنْ نِسائِهِمْ تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍ فَإِنْ فاؤُ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 226 ) وَ إِنْ عَزَمُوا الطَّلاقَ فَإِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
( 227 )
مر كسانى را كه سوگند مىخورند از نزديكى با زنان خود ، انتظار كشيدن چار ماه است ؛ پس اگر بازگشتند ، پس هر آئينه اللّه نيك آمرزگار ، مهربان است .
و اگر قصد كردند طلاق را ، پس هر آئينه اللّه نيك شنوا ، داناست .
تفسير : هرگاه مردى سوگند بخورد كه با زوجهء خويش به جماع نزديك نمىشوم ! اگر در اثناى مدّت چار ماه با زن خود نزديك شد ، كفارهء قسم را تأديه كند ، و زن در نكاح او مىماند ؛ اگر چار ماه منقضى شد ، و با زن خود نزديك نشد ، زن به طلاق بائن طلاق مىگردد « 2 » .
فايده : « ايلاء » در شرع عبارت است از اين كه مردى قسم خورد كه چار ماه يا بيشتر از آن يا بهطور مطلق ( بدون قيد مدّت ) با زوجهء خود جماع نمىنمايم ! ايلاء كم از چار ماه نمىباشد .
اگر در هر سه صورت ، در ميان چار ماه با زن خود جماع نمايد ، كفّارهء قسم بر وى لازم مىشود ؛ و اگر چار ماه منقضى شود ، زن مذكور ، بلاطلاق ، طلاق بائن مىشود . هر گاه مردى براى كمتر از
هامش
( 1 ) . زمينهء توبه فراهم باشد .
( 2 ) . زن ، خودبخود ، مطلّقه مىگردد ، و نوعيّت اين جدايى شرعى ، « طلاق بائن » خواهد بود .