حصّه يتيم بخوريد و گاهى از حصّه خود به وى دهيد . يتيمان در دين يا نسب با شما برادرند ؛ برادران اگر شريك باشند و از همدگر مستفيذ شوند ، عيبى ندارد ! لازم آن است كه اصلاح يتيم به درستى شود . خداوند نيك مىداند كه درين شركت ، كه فساد و خيانت مال يتيم را در نظر دارد ، و كرا اصلاح و منفعت او منظور است « 1 » .
وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَأَعْنَتَكُمْ
و اگر مىخواست اللّه ، بر شما سختى مىآورد ؛
تفسير : شما را به رنج مىافكند ؛ يعنى ، مشاركت شما را در خوردن و نوشيدن به يتيمان بر وجه اصلاح نيز مباح قرار نمىداد ؛ يا اينكه اگر به نادانى و بلااراده كدام زيادت و نقصانى « 2 » از شما واقع مىشد بر آن مؤاخذه مىكرد .
إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
( 220 )
هر آئينه اللّه غالب ، باحكمت است .
تفسير : چون حضرت الهى تواناى مطلق و از همه غالب است « 3 » ، مىتواند حكمى سخت و سنگين صادر نمايد ؛ ولى چنين نكرد و به سهولت حكم داد ؛ حكمى كه مبنى به مصلحت و موافق به حكمت « 4 » است .
وَ لا تَنْكِحُوا الْمُشْرِكاتِ حَتَّى يُؤْمِنَّ وَ لَأَمَةٌ مُؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكَةٍ وَ لَوْ أَعْجَبَتْكُمْ وَ لا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكِينَ
و نكاح نكنيد زنان مشركه را ، تا آنكه ايمان آرند ؛ و هر آئينه كنيز مسلمان بهتر است از آزاد زن مشركه ، و اگرچه به شگفت آرد شما را ؛ و به نكاح مدهيد زن مؤمنه را به مردان مشرك ،
هامش
( 1 ) . چه كسى . . . ، و چه كسى را . . .
( 2 ) . هر بيش و كمى
( 3 ) . بر همه غالب است ،
( 4 ) . مبنى بر مصلحت و موافق با حكمت