تفسير : اين جهان فناپذير امّا جاى احتياج است ؛ و آخرت سراى باقى و دار ثواب است .
در آن فكر كنيد و بر وفق آن مال خود را صرف نمائيد ؛ زيرا ، مدّ نظر داشتن و رعايت مصالح دنيا و آخرت هر دو مناسب است . مطلب از توضيح احكام اين است كه به شما موقع فكر داده شود . « 1 »
وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْيَتامى
و مىپرسند ترا از حكم كودكان پدر مرده ؛
تفسير : بعضى مردم در مال يتيمان احتياط نمىكردند . حكم الهى فرود آمده بود :
« وَ لا تَقْرَبُوا مالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ » *
و
« إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى ظُلْماً »
؛ در اثر اين احكام آنان كه از يتيمان پرورش و پرستارى مىكردند ، ترسيدند ؛ غذا و مصرف يتيمان را تماما جدا كردند ؛ چه ، در حال مشاركت به خوردن مال يتيم مجبور مىشدند ؛ اين مسئله كار را دشوار كرد ؛ زيرا ، از آنچه به يتيمان « 2 » تهيّه مىنمودند ، اگر باقى مىماند فاسد مىشد ؛ لابد آن را دور مىافگندند ؛ از اين احتياط « 3 » ، اموال يتيم در معرض تلف مىافتاد . مردم از حضرت پيغمبر ( ص ) پرسيدند ؛ اين آيت فرود آمد .
قُلْ إِصْلاحٌ لَهُمْ خَيْرٌ وَ إِنْ تُخالِطُوهُمْ فَإِخْوانُكُمْ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ
بگو : به صلاح آوردن كارشان بهتر است ؛ و اگر مال آنها را با مال خود مخلوط نموديد ، پس آنها برادر شمايند ؛ و خدا مىداند تباهكار را از اصلاحكننده ؛
تفسير : مطلب خاص « 4 » صيانت و اصلاح مال يتيم است ؛ اگر در جدائى منفعت يتيم باشد ، به جدائى ؛ و اگر در شراكت مفاد « 5 » باشد به شراكت . در اين امر هيچ مضايقه نيست كه گاهى از
هامش
( 1 ) . مقصود از توضيح و تبيين احكام اينست كه زمينههايى براى تفكر و انديشيدن به شما داده شود .
( 2 ) . براى يتيمان
( 3 ) . به موجب اين احتياط ،
( 4 ) . مقصود تنها . . .
( 5 ) . فايدت و سود