شوند ؛ اگر بعدا ايمان بياورند ، اعمال نيكى كه تنها بعد از قبول اسلام نمايند « 1 » ، پاداش آن را مىيابند .
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولئِكَ يَرْجُونَ رَحْمَتَ اللَّهِ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
( 218 )
هر آئينه كسانى كه ايمان آوردند و كسانى كه هجرت و جهاد كردند در راه خدا ، آن گروه اميدوارند رحمت خدا را ؛ و خدا بخشندهء ، مهربان است .
تفسير : از آيهء سابق ، به جماعت اصحاب مذكور معلوم شد كه دربارهء ما هيچ مؤاخذتى نمىباشد ؛ امّا ، آنها متردّد بودند « 2 » كه آيا به ثواب اين جهاد نايل مىگردند ؟ اين آيت براى تسليت ايشان فرود آمد كه آن كسانى كه ايمان آوردند و در راه رضاى الهى مهاجرت كردند و با دشمنان خدا مقاتله نمودند ، و در اين قتال جز تحصيل خرسندى خدا مطلوبى نداشتند ، آنها بدون شبهه اميدوار رحمت الهى و شايستهء آنند ؛ خداوند كه خطابخش بندگان خويش است و آنان را مورد انعام قرار نمىدهد ، چنين بندگان فرمانبر و اطاعت كار خود را بىبهره نمىگذارد .
يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ
مىپرسند ترا از حكم شراب و قمار ؛
تفسير : در باب شراب و قمار چندين آيت فرود آمده ، و در هر آيتى از آن نكوهش شده ، و در آيهء آخر ( سورهء مائده ) بهطور صريح ممنوع قرار داده شده ؛ پس هرچه سكر آرد ، و هر شرطى كه در آن بردن و يا باختن باشد ، حرام است ؛ مگر شرط يك طرفه كه حرام نيست .
قُلْ فِيهِما إِثْمٌ كَبِيرٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ إِثْمُهُما
بگو : در هر دو گناه بزرگ است ، و منفعتهاست مردمان را ؛ و گناه هر دو
هامش
( 1 ) . انجام دهند ،
( 2 ) . نگران و دلواپس بودند