الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ
( 147 )
آنچه تو برانى حق است از جانب پروردگار تو ؛ پس هيچگاه مباش از شككنندگان .
تفسير : اى محمّد ( ص ) ، اگر تو آرزو نمائى كه اهل كتاب تسليم شوند كه كعبه قبلهء مسلمانان است و ديگران را نيز به اشتباه نيفكنند ، تا در نبوّت موعود تو شكّى باقى نماند ؛ اين آرزو ميسّر نمىگردد ؛ چه اهل كتاب ، تو را ؛ نسب ، قبيله ، مولد ، مسكن ، شكل ، صورت ، هرگونه وصفها و چگونگىهاى ترا مىدانند ، و تو را با يقين كامل و بدون اشتباه پيغمبر موعود مىشناسند ، و در اين امر هيچگونه تأمّل و تردّدى ندارند ؛ چنان كه اولاد خويشتن را مىشناسند ؛ بعضى حق و يقين را آشكار مىسازند ، و برخى ديده و دانسته آن را پنهان مىدارند ؛ از كتمان ايشان چيزى ساخته نمىشود ؛
سخن حق آن است كه از جانب خداوند فرود آمده ؛ چه اهل كتاب بپذيرند ، و چه انكار كنند از مخالفت آنها هيچ متردّد مباش !
وَ لِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيها فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعاً إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
( 148 )
و هر كسى را جهتى است كه وى ( هنگام نماز ) روى مىگرداند به آن ؛ پس بشتابيد جانب نيكوئىها ؛ هرجا كه باشيد ، مىآرد شما را خدا همه ؛ هر آئينه خدا بر هر چيز تواناست .
تفسير : خدا هر امّتى را قبلهء جداگانه داده است تا در وقت عبادت به سوى آن روى آرند .
يا ملل مسلمانان كه به مشرق ، مغرب ، شمال ، جنوب به چهار سمت قبله واقعند ، نزاع ايشان در اين باب و مخالفت آنها بر سمت قبلهء خويش بيهوده است ؛ در اين گونه مباحث غيرمفيد مشغول