چنان كه اموال بنو نضير را فقط در « للَّه » يعنى في سبيل اللَّه مصرف كرد و به مهاجرين داد .
طبرسى فرموده : پس از رفتن بنى نضير حضرت به انصار فرمود : مىخواهيد مهاجرين مانند گذشته در خانههاى شما بمانند و از اموالتان استفاده كنند ( چون انصار مهاجرين را در درآمد خود شريك كرده بودند ) و اين غنائم را ميان شما و آنها قسمت كنم و يا از خانههاى شما خارج شوند و در اموال شما شريك نشوند و اين غنائم را فقط به آنها بدهم ، گفتند : غنائم را به آنها بدهيد و هم چنان در خانههاى ما بمانند و شريك اموال ما باشند . در اين زمينه
وَ يُؤْثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ
نازل گرديد .
آن گاه حضرت همه غنائم را ميان مهاجرين تقسيم كرد و از انصار فقط به سه نفر داد كه بسيار تنگدست بودند و آنها ابو دجانه و سهل بن حنيف و حارث بن صمه بودند .
2 - موارد ششگانه عينا همانست كه در آيهء خمس
وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ . . .
انفال / 41 گذشت ، منظور از « فللّه » انفاق در سبيل اللَّه و كارهاى خوب است ، « للرسول » در رابطه با مخارج خود پيامبر است ،
لِذِي الْقُرْبى
راجع به امام و جانشين پيامبر مىباشد و اگر منظور همهء اقرباى آن حضرت بود با صيغه جمع « ذوى القربى » مىآمد .
مراد از يتامى ، مساكين ، ابن سبيل از سادات و قرابت آن حضرت مىباشد چنان كه در آيه خمس گفته شد ، منهال بن عمر و از امام سجاد عليه السّلام پرسيد : منظور از ذى القربى ، يتامى ، مساكين و ابن سبيل كدام است فرمود :
« هم قرباؤنا و مساكيننا و ابناء سبيلنا « 1 »
سليم بن قيس گويد : از امير المؤمنين عليه السّلام شنيدم : فرمود :
هامش
( 1 ) مجمع البيان .