خواهد كرد .
41 -
يَوْمَ لا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئاً وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ
از جمله صفات آن روز آنست كه تمام اسباب و علائق و واسطههاى دنيا قطع مىشود ،
وَ رَأَوُا الْعَذابَ وَ تَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبابُ
بقره / 166 ، منظور از مولاى اول سرپرستان و از مولاى دوم ، سر سپردگان هستند ، فرق ما بين اغناء و نصرت به قول الميزان آنست كه : اغناء رسيدن به كار كسى به طور استقلال است ولى نصرت آن است كه انسان مقدارى قدرت داشته باشد و ديگرى به او كمك نمايد .
منظور از آيه آنست كه : كسى مستقلا به كار كسى نمىرسد و نيز كسى را يارى نمىكند .
42 -
إِلَّا مَنْ رَحِمَ اللَّهُ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
« الا » اگر استثناء از « ينصرون » باشد در اين صورت استثناء متصل و آيه دليل بر شفاعت است يعنى : مگر رحمت شدگان خدا كه به وسيله شفاعت بعضى از بعضى كفايت مىكنند مصداق
مَنْ رَحِمَ اللَّهُ
شافعانند .
على هذا منظور از « لا ينصرون » همه مردمان است و اگر ضمير آن راجع به مشركان و امثال آنها باشد ، در اين صورت استثناء منقطع و به معنى « لكن » است يعنى : رحمت شدگان مشمول
يَوْمَ لا يُغْنِي مَوْلًى . . .
نيستند يا گناهشان ابتداء آمرزيده مىشود و يا به وسيله شفاعت .
وصف « عزيز » در رابطه با
يَوْمَ لا يُغْنِي مَوْلًى . . .
و وصف رحيم در رابطه با استثناء است .
در كافى از زيد شحام نقل كرده كه گويد : با امام صادق عليه السّلام در شب جمعه راه مىرفتم فرمود : بخوان شب جمعه ، شب قرآن است من خواندم :
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقاتُهُمْ أَجْمَعِينَ يَوْمَ لا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئاً وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ
فرمود :