زوجين لعلّكم تذكرون ففرق بين قبل و بعد ليعلم ان لا قبل له و لا بعد . . . »
« 1 » .
اين روايت مانع از آن نيست كه ما گفتيم بلكه آنچه ما گفتيم مصداقى از مصاديق مفعول « تذكرون » است .
50 -
فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ
.
تفريعى است بر آيات گذشته قبول وعدهء قيامت نيز از جمله فرار به طرف خداست ، فرار الى اللَّه ، ايمان به خدا و انقطاع از شرك و كفر است .
در مجمع البيان از امام صادق عليه السّلام نقل شده : يعنى حج بجا آوريد ظاهرا آن يك نوع تطبيق و استفاده از آيه است .
51 -
وَ لا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ
.
بيان « ففروا » است يعنى فرار به خدا ، شريك ندادن به خدا و ايمان به خداست ، تكرار
إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ
براى تأكيد و حكايت از قول پيامبر است مىشود گفت :
فَفِرُّوا . . .
به هلاك امم گذشته نيز مربوط باشد يعنى حالا كه امتهاى گذشته در اثر شرك ، هلاك شدند
فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ . . .
.
52 -
كَذلِكَ ما أَتَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا قالُوا ساحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ
.
اين آيه و دو آيه بعدى برگشتى به حال منكرين بعث است چنان كه نظير آن در اول سوره گذشت . « كذلك » يعنى جريان چنان است كه گذشت ،
ما أَتَى الَّذِينَ
بيان تشبيه است .
53 -
أَ تَواصَوْا بِهِ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طاغُونَ
.
تواصى وصيت كردن به هم ديگر است ، « به » راجع است به
قالُوا ساحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ
، « بل » اعراض است از ما قبل . يعنى : نه بلكه طغيان ، آنها را به
هامش
( 1 ) تفسير صافى از كافى .