در جواب فرموده :
ما أُرِيدُ مِنْهُمْ مِنْ رِزْقٍ . . .
على هذا اين آيه بيان عدم نياز خدا به عبادت بندگان است .
شايد : تعبير رزق و اطعام براى بيشتر روشن شدن مطلب باشد كه انسان در باره رزق و طعام كاملا احساس نياز مىكند ، باز در اين تعبير بايد بسيار دقت نمود نتيجه اين مىشود كه غرض از « ليعبدون » رسيدن بندگان به كمال و نعمت ابدى است نه رفع نياز خدا .
أَنْ يُطْعِمُونِ
ذكر خاص بعد از عام و براى كثرت وضوح مطلب است .
58 -
إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ
.
تعليل آيه فوق است ، صيغهء مبالغهء رزاق در رابطه با عموم بندگان و نيز با فرد فرد بندگان است ، زيرا خدا نسبت به هر فرد نيز در اثر كثرت نعمتهايش رزاق مىباشد .
ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ
در بيان آنست كه : خدا را در اين روزى رساندن ضعف و عجزى عارض نمىشود . ذو القوة و متين هر دو از اسماء حسنى است .
59 -
فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذَنُوباً مِثْلَ ذَنُوبِ أَصْحابِهِمْ فَلا يَسْتَعْجِلُونِ
.
آيه شريفه مربوط است به مفهوم آيه
وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ . . .
چون : در صورت عدم عبادت ، آدمى گرفتار عذاب دنيا و آخرت خواهد شد ، لذا دربارهء مشركان فرموده : براى اين ظالمان نصيبى از عذاب استيصال هست مانند عذاب ياران آنها از امتهاى گذشته ، زيرا كه مصداق « يعبدون » نيستند .
اين عذاب را به عجله نخواهند ، آمدن حتمى است تعبير « ظلموا » مشعر بر آنست كه : عذاب آينده معلول ستم آنهاست .
فَلا يَسْتَعْجِلُونِ
اضافه به ياء متكلم نظير
وَ ما خَلَقْتُ . . .
مىباشد .
60 -
فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ يَوْمِهِمُ الَّذِي يُوعَدُونَ
.
تفريع است بر
فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا . . .
و مىرساند كه گذشته از عذاب دنيا