فِراشاً
بقره / 22 .
ماهدون : مهد : آماده كردن « مهد الفراش : بسطه و وطّأه » ماهد : آماده - كننده .
يعبدون : عبادة : اطاعت . در صحاح و قاموس و اقرب الموارد آمده : « العبادة :
الطاعة » طبرسى فرموده : آن در اصل به معنى ذلت است « العبادة في اللغة هى الذلة » از كلمات بزرگان معلوم مىشود تذلل نيز در آن قيد است ( قاموس قرآن ) .
متين : محكم . آن در اصل گوشت محكمى است كه در كنار تيرهء پشت واقع است ، به گوشت هر طرف آن متنان گويند . ( مجمع ) از اين جهت به چيز محكم ، متين اطلاق مىشود .
ذنوب : ( بفتح اول ) نصيب و بهره . راغب گويد : ذنوب به معنى اسب دراز دم و دلو دمدار است ، به طور استعاره در معنى نصيب به كار رود .
طبرسى دلو پر از آب فرموده و آن گاه نصيب معنى كرده است ( قاموس قرآن ) .
شرحها
در اين آيات باز دلائلى از توحيد و تدبير خداوندى بيان گرديده كه يعنى وعده دهندهء آخرت خدايى است كه اينهمه آثار و نظامات از اوست ، پس وعدهء او حق است على هذا آيهء
فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ وَ لا تَجْعَلُوا . . .
عبارت اخراى
إِنَّما تُوعَدُونَ لَصادِقٌ
است با بيان موعظه و خير خواهى .
آن گاه مانند اول سوره ، دربارهء منكران بعث و اينكه همهء آنها در مقابل پيامبران يك سخن گفتهاند تذكراتى داده شده و با ذكر مطالبى ديگر و تهديد