اين آيه با كلمهء
أَحْسَنَ الْخالِقِينَ
يك استدلال تمام است يعنى : شما بت بعل را مىخوانيد ولى آفريننده و اداره كننده را ترك مىكنيد حال آنكه بايد رو به سوى خالق و مدبّر آورد نه بتى كه كارهاى نيست .
127 - 128 -
فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ
يعنى برانگيخته شده و براى عذاب حاضر شدگان هستند ، جملهء استثنائيه نشان مىدهد كه گروهى در قوم او ايمان آورده بودند ، على هذا آن استثنا از فاعل « فكذبوه » است .
129 و 130 -
وَ تَرَكْنا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ سَلامٌ عَلى إِلْياسِينَ
معنى آيهء اوّل گذشت ، سلام تقديرش « سلام منا » است در « ال ياسين » چند مطلب هست ، اوّل آنكه جمع الياس و مراد از آن الياس و قوم او است يعنى سلام از ما بر الياس و قوم او ، دوم آنكه : الياسين لغتى است در الياس ، مانند جبريل و جبرئيل ، ميكال و ميكائيل ، سينا و سينين .
سوّم آنكه در مجمع البيان فرموده : ابن عامر و نافع و رويس از يعقوب آن را « آل ياسين » خواندهاند ، در تفسير برهان 12 روايت نقل شده كه آل ياسين عبارتند از آل محمّد صلّى اللَّه عليه و آله ، دو تاى آنها از امير المؤمنين عليه السّلام و دو تا از امام صادق عليه السّلام و يكى از حضرت رضا عليه السّلام و بقيه از ابن عباس است ، ابن حجر در صواعق محرقهء خود ، اين آيه را سومين آيهء نازله در شأن اهل بيت عليهم السّلام شمرده و گويد :
جماعتى از مفسران نقل كردهاند كه مراد از آيه ، « سلام على آل محمد » است . ابن كثير و بيضاوى نيز به آن اشاره كردهاند عبارت امام صادق چنين است :
« يس محمّد و نحن آل يس » .
به نظر مىآيد : اين يك نوع استفادهء مخصوص از قرآن مجيد است كه ائمه صلوات اللَّه عليهم كردهاند در حاشيه مجمع البيان نقل شده : اتفاق كردهاند