أَنْ تَدارَكَهُ نِعْمَةٌ مِنْ رَبِّهِ لَنُبِذَ بِالْعَراءِ وَ هُوَ مَذْمُومٌ
/ 49 ، اين آيه مىگويد :
اگر توفيق و نعمت خدا او را نمىيافت از شكم ماهى به كنار انداخته مىشد ولى ملامت شده ، اما نعمت خدا او را گرفت و به بيرون انداخته شد در حالى كه باز پيامبر بود .
نتيجه آنكه : اگر از مسبحين نبود در شكم ماهى مىماند ، ولى از مسبحين بود كه نجات يافت و نيز اگر در شكم ماهى
لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ
نمىگفت و نعمت خدا او را درك نمىكرد بيرون انداخته مىشد اما به حالت مذموم .
145 -
فَنَبَذْناهُ بِالْعَراءِ وَ هُوَ سَقِيمٌ
.
علّت سقيم بودن ، اقامت چند روز در شكم ماهى بود و اگر لطف خدا نبود ترشحات شكم ماهى او را ذوب كرده بود .
146 -
وَ أَنْبَتْنا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ
.
ظهور آيه در آنست كه درخت كدو به طور اعجاز بوده است كه برگهاى بزرگ دارد و اگر انسان زير برگهاى آن باشد از حرارت آفتاب مصون مى - شود ، ظاهرا هم از كدو خورده و هم از سايه آن استفاده كرده تا حالش بهبود يافته است .
147 -
وَ أَرْسَلْناهُ إِلى مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ
.
ظهور آيه در آنست كه : اين صد هزار قوم اول او نبوده است ، طبرسى رحمه اللَّه احتمال مىدهد كه قوم اول او اهل نينوى بودند و نيز احتمال مىدهد كه قوم ديگرى باشند ، به هر حال ، آيه حاكى از تجديد رسالت او نظير :
فَاجْتَباهُ رَبُّهُ فَجَعَلَهُ مِنَ الصَّالِحِينَ
ق / 50 ، گويند : « او » در آيه به معنى مترقى و « بلكه » است ، الميزان قوم اول مىداند .