أَ إِذا مِتْنا وَ كُنَّا تُراباً وَ عِظاماً أَ إِنَّا لَمَدِينُونَ
اينجا از جملهء محلهايى است كه اهل بهشت زندگى دنيا را ياد مىآورند و يكديگر را مىشناسد ، نظير اين سخن در سورهء طور / 21 به بعد و سورهء حديد / 13 به بعد آمده است .
در اينجا يكى از اهل بهشت يكى از رفقاى دنيا را كه كافر و منكر بعث بوده به ياد مىآورد كه در قيافهء حق به جانب مىخواسته او را از اعتقاد به معاد باز گرداند ، منظور از « مدينون » آنست كه زنده شده و مجازات مىشويم .
54 و 55 -
قالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَواءِ الْجَحِيمِ
به نظر مىآيد منظور از « مطلعون » آگاهان و از « فاطلع » اشراف است يعنى مىگويد : آيا شما از جاى رفيق من آگاهيد ، سپس سر بر مىدارد و او را در وسط جهنم مىبيند . در صافى از حضرت باقر صلوات اللَّه عليه نقل شده : «
يقول فى وسط الجحيم » .
56 و 57 -
قالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ وَ لَوْ لا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ
.
سخن مرد بهشتى است بعد از ديدن رفيقش در جهنم ، كه گويد : به خدا نزديك بودى مرا ساقط كنى و اگر خدايم نعمت هدايت و رو گردانى از تو را نداده بود ، اكنون از حاضر شدگان در آتش بودم .
58 و 59 -
أَ فَما نَحْنُ بِمَيِّتِينَ إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولى وَ ما نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ
به نظر مىآيد : اين سخن آن كافر در دنياست كه مرد بهشتى به عنوان توبيخ ، سخن او را تكرار كرده است يعنى باز در همان عقيده هستى كه مىگفتى فقط يك مردن داريم ديگر مبعوث و مجازات نمىشويم ، طبرسى چنين فرموده است .