ناگفته نماند : شرك و بت پرستى منحصر به عصر رسالت و رسولان ديگر نيست بلكه در هر زمان در قالبهاى متعددى وجود دارد .
اكنون ابر قدرتهاى آمريكا و شوروى از بزرگترين شياطين و از بزرگترين معبودهاى باطل هستند .
تمامى انسانهايى كه از طاغوتها پيروى مىكنند ، بت پرستند ، زيرا به حكم
أَ لَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يا بَنِي آدَمَ أَنْ لا تَعْبُدُوا الشَّيْطانَ . . .
يس / 61 ، اطاعت به فرمان كسى عبادت از اوست .
مثلا ملك « فهد بن سعود » در اين عصر بت پرست است كه از بت بزرگ « امريكا » اطاعت مىبرد و كسانى كه از « فهد » اطاعت مىكنند بت پرست مىباشند آيات شريفه به حال همهء آنها شامل است .
65 و 66 -
وَ يَوْمَ يُنادِيهِمْ فَيَقُولُ ما ذا أَجَبْتُمُ الْمُرْسَلِينَ فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الْأَنْباءُ يَوْمَئِذٍ فَهُمْ لا يَتَساءَلُونَ
.
عطف است بر
يَوْمَ يُنادِيهِمْ
كه گذشت . اول ندا مىشوند دربارهء معبودهاى باطل ، آن گاه ندا مىشوند كه پيامبران آن گاه كه شما را به ايمان و عمل دعوت كردند چه جوابى داديد ولى چون از پيامبران فاصله داشته و به دعوت آنها وقعى نگذاشتهاند ، جوابى پيدا نمىكنند
فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الْأَنْباءُ
كنايه از متحير ماندن و جواب پيدا نكردن است و نشان مىدهد كه همه راهها بر روى آنها بسته شده است ، و چون همه در اين حال مشتركند لذا از يكديگر نيز سؤال نمىكنند
ما ذا أَجَبْتُمُ
يعنى : « ما الذي اجبتم » .
67 -
فَأَمَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً فَعَسى أَنْ يَكُونَ مِنَ الْمُفْلِحِينَ
.
اين آيه در حكم استثنايى است از مطالب گذشته يعنى براى اين گونه اشخاص در دنيا راه توبه باز است كه از گذشته توبه كرده و به خدا تسليم شوند