شرحها
در اين آيات بيان شده : شما مشركان كه از قبول قرآن امتناع مىكنيد آن در اثر دوست داشتن مال و جاه دنياست ولى پاداش خدايى بهتر و پايدارتر است ، آنكه وعدهء نيك آخرت را ملاقات خواهد كرد با آنكه در دنيا متنعم است و در آخرت در عذاب خواهد بود يكسان نيستند .
سپس مقدارى از حالات مشركان و معبودهاى آنها در آخرت بيان شده آن گاه موقعيت خدا در جهان و تسلط و نفوذ ارادهء او در دنيا و آخرت طى آياتى چند مطرح مىباشد .
60 -
وَ ما أُوتِيتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَمَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ زِينَتُها وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَ أَبْقى أَ فَلا تَعْقِلُونَ
.
به نظر مىآيد : اين آيه در رابطه با اعتراضهاى مشركان است كه براى متاع دنيا و مال و جاه از قبول قرآن امتناع مىكردند ، در واقع جواب سوم است از
وَ قالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنا
، متاع و زينت هر دو يكى است ، زينت آنست كه سبب جمال و آرايش باشد ، منظور از
ما عِنْدَ اللَّهِ
زندگى سعادتمند آخرت است ،
عِنْدَ اللَّهِ
حاكى از بقا و دوام است كه خدا دائمى است هكذا ما عند اللَّه .
61 -
أَ فَمَنْ وَعَدْناهُ وَعْداً حَسَناً فَهُوَ لاقِيهِ كَمَنْ مَتَّعْناهُ مَتاعَ الْحَياةِ الدُّنْيا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيامَةِ مِنَ الْمُحْضَرِينَ
.
در تكميل مطلب آيه فوق فرموده : صاحب متاع فانى دنيا با صاحب متاع باقى آخرت يكى نيستند . يعنى آيا
فَمَنْ وَعَدْناهُ
مانند
كَمَنْ مَتَّعْناهُ
است ؟
مراد از
وَعْداً حَسَناً
وعدهء بهشت است و از
مِنَ الْمُحْضَرِينَ
حاضر شدگان در