بنا بر آنچه نقل شد . هيئت مكى چون آيات را بر گروهى از يهود مدينه خوانده و از آنها چاره خواستهاند آنها به آيات اذعان كرده و گفتهاند پيش از آمدن قرآن ، بشارات آن را در تورات ديده و اسلام آوردهايم .
به نظر مىآيد منظور از آيهء
أَ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ آيَةً أَنْ يَعْلَمَهُ عُلَماءُ بَنِي إِسْرائِيلَ
شعراء / 197 همان عده هستند كه حقانيت قرآن را به هيئت اهل مكه بيان كردند آيهء
الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ
اعراف / 167 صريح است در اينكه آنها بشارت آن حضرت را در تورات و انجيل ديده بودند .
54 -
أُولئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ بِما صَبَرُوا وَ يَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ
.
ظاهرا مراد از « السيئة » شماتت و دشنام قوم خود و هيئت مكه است ، نقل شده كه هيئت مكي به آنها ناسزا گفته و گفتند : تورات و قرآن هر دو دروغ است . و نيز پيدا بود كه قوم لجوج يهود نيز آنها را مورد تهمت و ناسزا قرار خواهند داد . مراد از « الحسنة » برخورد نيك و عدم مقابله به مثل با آنهاست از حضرت صادق صلوات اللَّه عليه نقل شده :
« يدفعون بالمداراة مع الناس اذاهم عن انفسهم » .
دربارهء
أُولئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ بِما صَبَرُوا
الميزان فرموده : اقرب به فهم آنست كه : اجر ايمان به كتاب خودشان و اجر ايمان به قرآن به آنها داده مىشود كه بر ايمان بعد از ايمان صبر كردهاند ، مجمع البيان نيز چنين گفته است : ولي در اين صورت در مقابل هر ايمان يك اجر و در مقابل هر صبر يك اجر است ، ديگر « مرتين » درست نمىشود .
دقت در آيه نشان مىدهد كه اين اجر در مقابل ايمان به قرآن و دو بار