رساندن به سعادت است و گرنه هدايت به معنى ارشاد و ارائه طريق در جاى خود باقى است . به نظر مىآيد هدايت در همهء آياتى كه در اين سياقند به معنى ايصال به مطلوب است .
51 -
وَ لَقَدْ وَصَّلْنا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ
.
منظور از توصيل قول . پى در پى فرستادن آيهها و سورهها و معارف و احكام و حقائق است در تفسير برهان در شش روايت از ائمه اطهار عليهم السّلام نقل شده كه « وصلنا » را « امام بعد امام » تفسير كردهاند . اين روايات از باب تطبيق مىباشد .
52 -
الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِهِ هُمْ بِهِ يُؤْمِنُونَ
.
اين آيه و سه آيهء بعدى در رابطه با بعضى از اهل كتاب است . ظاهرا همانها هستند كه به اهل مكه بشارت آمدن رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله را دادند و آيات قرآن را تصديق كردند . « به » راجع است به قرآن مجيد . در مجمع البيان از قتاده نقل شده : اين آيات دربارهء عبد اللَّه بن سلام . تميم دارمى . جارود عبدى و سلمان فارسى نازل شد . آن گاه كه آنها اسلام آوردند . ظاهرا اين سخن اجتهادى است از قتاده و به همين جهت نظر دادهاند كه اين آيات مدنى است . به قولى اين آيات درباره چهل نفر از اهل انجيل نازل شده كه به آن حضرت پيش از بعثتش ايمان آورده بودند سى دو نفر از حبشه بودند كه با جعفر بن ابى طالب به مدينه آمدند هشت نفر نيز از جملهء « بحيراء » از شام آمدند . ولى چون آيات مكى است نمىشود به اين سخن باور كرد آنچه در ابتدا از مجمع البيان نقل شد كه هيئتى از مكه به مدينه آمدند قوى به نظر مىرسد .
53 -
وَ إِذا يُتْلى عَلَيْهِمْ قالُوا آمَنَّا بِهِ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّنا إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهِ مُسْلِمِينَ
.