بقره / 241 گذشت .
منظور از
سَراحاً جَمِيلًا
طلاق دادن بدون خصومت و مشاجره است .
29 -
وَ إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الدَّارَ الْآخِرَةَ فَإِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِناتِ مِنْكُنَّ أَجْراً عَظِيماً
.
شق دوم قضيه است ، مراد از اراده خدا و رسول و قيامت آنست كه در زوجيت پيامبر بمانند و از تجمل و دنيا پرستى بپرهيزند در اين صورت در بهشت خواهند بود آن هم نه با صرف زن پيامبر بودن ، بلكه در صورت نيكوكار بودن .
از آيهء شريفه مستفاد مىشود كه زن پيامبر بودن در نزد خدا به هيچ وجه ارزش آن را ندارد كه سبب مغفرت خدا باشد ، اين جريان در گذشته روشن شده و در سورهء تحريم مفصلا خواهد آمد .
30 -
يا نِساءَ النَّبِيِّ مَنْ يَأْتِ مِنْكُنَّ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ يُضاعَفْ لَهَا الْعَذابُ ضِعْفَيْنِ وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً
.
اين آيه و آيه بعدى مىگويد : زنان پيامبر اگر كار بدى كنند دو برابر ديگران عذاب خواهند ديد و در صورت كار خوب كردن دو برابر ديگران پاداش خواهند برد ، اين مطلب در ذيل آيه
وَ لَيَحْمِلُنَّ أَثْقالَهُمْ وَ أَثْقالًا مَعَ أَثْقالِهِمْ . . .
عنكبوت / 13 گذشت .
علّت اين مطلب ، جريان سبب مسبب است ، زن پيامبر اگر كار نيك كند ، هم كار نيك كرده است و هم ديگران را به اسلام خوشبين نموده است ، مردم چون ببينند كه در خانه پيامبر بدين عمل مىشود ، تشويق مىشوند ، همچنين است عكس قضيه .
مراد از فاحشه كار بسيار قبيح است كه بر گناه كبيره تطبيق مىشود ، مانند اذيت پيامبر ، غيبت و نحو آن ، قيد « مبينة » براى آنست كه اگر آشكار نشود