تبرج : برج : آشكار شدن . در مجمع البيان فرموده : تبرج آنست كه زن زيبائيهاى خويش را اظهار كند ، اصل آن به معنى ظهور است « لا تبرجن » : در ميان مردم ظاهر نشويد :
رجس : پليد . راغب آن را شيء قذر و پليد گفته ، طبرسى از زجاج نقل مىكند كه رجس نام هر كار تنفر آور است به نظر مىآيد آن در آيه مصدر باشد گر چه مصدر آن را رجاسة گفتهاند .
خاشعين : خشوع : تذلل و تواضع . « خشع له خشوعا ذل و تطامن فهو خاشع » مراد تواضع در مقابل فرمانهاى خداست .
شرحها
در اين آيات زنان رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله بالخصوص مطرح شدهاند و در آيهء اخير بيان شده كه حكم زنان ديگر نيز در رابطه با عمل به احكام دين همانست ، به نظر مىآيد : علّت اين خصوصيت براى حفظ مقام رهبرى است كه زنان آن حضرت بدانند اگر در بيت رهبر ، به مكتب توهين شود و يا در مقام سهل - انگارى قرار گيرد ، بزرگترين ضربه به مكتب و رهبر است عذاب چنين كسى دو برابر ديگران خواهد بود ، زيرا هم گناه كرده و هم سبب پائين آمدن مقام رهبر و مكتب شده است .
چنان كه پاداش عمل نيك در اين رابطه دو برابر است ، زيرا چنين كسى هم عمل خوب كرده و هم مقام رهبرى و مكتب را با اعتبارتر نموده است ، لذا به زنان آن حضرت سفارش شده كه حساس بودن موقع خويش را بدانند . به عبارت جامعتر اگر حالات زنان آن حضرت در قرآن مطرح نمىشد احتمال قوى داشت كه مسلمانان درباره كثرت زنان آن حضرت به اشتباه افتند كه چرا اينهمه زن گرفته