يعنى در صورت اشتباه ، پسر خواندن مانعى ندارد ، ليكن اگر به عمد بخوانيد گناه است « و لكن الذى تعمدت به قلوبكم جناح » غفران و رحمت در رابطه با خطا و اشتباه مىباشد . در روايت آمده كه آن حضرت فرموده :
« من انتسب الى غير ابيه او انتمى الى غير مواليه فعليه لعنة اللَّه » .
6 -
النَّبِيُّ أَوْلى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ أَزْواجُهُ أُمَّهاتُهُمْ
.
در اين آيه چهار مطلب هست اوّل اينكه پيامبر نسبت به مؤمنان از خودشان مقدمتر است در الميزان فرموده : معناى اولويّت آنست كه : آنچه مؤمن براى خود مىخواهد مانند محفوظ ماندن ، دوستى ، كرامت ، قبول دعوت و نفوذ اراده ، پيامبر در اينكارها از او برتر است ، اگر امر دائر باشد ميان پيامبر و او ، طرف پيامبر اولىتر است و اگر خطرى بر پيامبر متوجه شود ، بايد مؤمن با فدا كردن خويش پيامبر را نجات دهد و پيامبر از وجود خود بر او محبوبتر و محترمتر باشد .
اگر نفس او چيزى بخواهد و پيامبر چيزى ديگر ، آنچه پيامبر بخواهد متعين است ، به هر حال در هر كار دينى و دنيوى پيامبر بر او مقدمتر مىباشد زيرا اطلاق
النَّبِيُّ أَوْلى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ
همهء اينها را شامل است ( با اختصار ) .
به نظر بعضى : مراد اولويّت در دعوت است يعنى اگر پيامبر به چيزى دعوت كند و نفس آنها به چيز ديگرى ، پيامبر مقدمتر است و در قول ديگرى مراد نافذتر بودن حكم آن حضرت است از حكم بعضى به بعض ديگر ، ولى اينها وجوه بعيد هستند .
بايد بدانيم كه منطوق آيه مقدم بودن آن حضرت است بر مؤمنان از جان آنها ، تقدم در حال و مقام و امثال آن ، به طور اولويت فهميده مىشود نه از