اين آيه و سه آيهء بعدى خطاب به حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله است كه به مشركان مسئلهء معاد را گوشزد نمايد . استدلال اين آيه نظير آيهء سابق است اين آيه از سه بخش تشكيل يافته است اول مىگويد : در زمين بگرديد و ببينيد خداوند خلقت را چطور شروع كرده است . الميزان در بيان آن فرموده : بنگريد خداوند يا مخلوقات را چطور آفريده با اختلاف طبايع و اشكال و الوان ، بدون نقشهء سابق و بدون حد و حصر : در آنها دلالت هست به محدود نبودن قدرت خداوند .
در اين صورت منظور : كاوش از ابتداى خلقت نيست بلكه ديدن كثرت خلق و گسترش قدرت خداست . يعنى : « فانظروا كيف خلق الخلق على كثرته و اختلافه » و اللَّه العالم .
دوم ،
ثُمَّ اللَّهُ يُنْشِئُ النَّشْأَةَ الْآخِرَةَ
كه صدر آيه دليل اين مدعاست ، زيرا تعلّق قدرت به اول و آخر يكسان است . آنكه به آفريدن قادر است به اعادهء آن نيز قادر است ، دو قسمت فوق از آيه نظير :
. . . وَ ما نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ عَلى أَنْ نُبَدِّلَ أَمْثالَكُمْ وَ نُنْشِئَكُمْ فِي ما لا تَعْلَمُونَ وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولى فَلَوْ لا تَذَكَّرُونَ
واقعه / 62 : است .
سوم -
إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
از جمله اشياء ، خلقت دوباره و ايجاد معاد است .
21 -
يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ وَ يَرْحَمُ مَنْ يَشاءُ وَ إِلَيْهِ تُقْلَبُونَ
.
يعنى پس از آنكه نشأة آخرت را به وجود آورد : هر كه را بخواهد عذاب مىكند و هر كه را بخواهد مورد رحمت قرار مىدهد به طور ضرورت مىدانيم كه خدا فقط عذاب را خواهد خواست و نيز رحمت نيكوكاران را اين تعبير براى آنست كه قدرت در دست خداست .