يعنى : چيزى كه از آسمان سقوط كند يا پرندگان آن را مىربايند و يا باد او را به جاى دورى مىاندازد ، على هذا هر كه از توحيد كنار شد ، شيطان او را مىربايد و از خدا دور مىشود ، النهايه اين دو مثل دربارهء مشرك يكى است سبحان اللَّه چه عالى كلامى است اين كلام و چه عالى ترسيمى است اين مثل ، حقا كه نمىشود كلام خدا را با ترجمه مجسم كرد ، بلكه آن « يدرك و لا يوصف » است .
32 -
ذلِكَ وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ
.
از آيه بعدى معلوم مىشود كه منظور از شعائر در اينجا قربانيها است .
در الميزان فرموده : منظور از شعائر شتران قربانى است كه كوهان آنها را از جانب راست مىشكافند تا معلوم شود كه براى قربانى آورده شدهاند .
از روايات و اقوال مفسران معلوم مىشود كه تعظيم آنها ، خوب بودن و فر به بودن آنهاست گر چه ظهور آيه در تعظيم و احترام مطلق علائم خداوند است ضمير « انها » راجع به تعظيم شعائر است » مؤنث آمدن ضمير به علت مضاف اليه مىباشد مانند « كما شرقت صدر القناة من الدم » ، لفظ « ذلك » خبر مبتداء محذوف و تقدير آن : « الامر ذلك » است .
اضافهء تقوى به قلوب روشن مىكند كه تقوى كار قلب است ، نظير :
إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْواتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ أُولئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوى
حجرات / 3 .
ناگفته نماند شعائر خدا همان علائمى است كه براى ياد آورى خدا و علائم عبوديت هستند مانند :
إِنَّ الصَّفا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ
-
وَ الْبُدْنَ جَعَلْناها لَكُمْ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ
همهء مناسك حج و سائر عبادات ، شعائر خدا مىباشند .
يعنى مطلب همانست كه گفته شد ، هر كه علامتهاى خدايى را تعظيم كند و