جواب اعتراض سوم است جملهء
وَ أَنْتَ مِنَ الْكافِرِينَ
مىرساند كه تو رهين منت من هستى و با آدم كشى كفران نعمت من كردهاى ، منظورش آن بود كه همهء بنى اسرائيل بردگان و بندگان منند ، موسى عليه السّلام در جواب آن مىفرمايد آنچه آن را نعمت خوانده و مرا به كفران آن متهم مىكنى از آن جهت است كه بنى اسرائيل را بندگان خود قرار دادهاى ، برده قرار دادن از روي ظلم ، نعمت نيست تا مرا به كفران آن محكوم گردانى ( استفاده از الميزان ) .
23 و 24 -
قالَ فِرْعَوْنُ وَ ما رَبُّ الْعالَمِينَ قالَ رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُمَا إِنْ كُنْتُمْ مُوقِنِينَ
.
به نظر مىآيد جوابهاى موسى عليه السّلام فرعون را قانع كرده است ، لذا كلام خود را به مطلب ديگرى معطوف كرد و گفت اينكه مىگوئيد :
إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِينَ
رب العالمين چيست ؟ ، گفتن « ما » در جاى « و من رب العالمين » براى آنست كه من هيچ اطلاعى از رب العالمين ندارم .
در سورهء طه / 49 آمده است
قالَ فَمَنْ رَبُّكُما يا مُوسى
، دقت در آيات قرآن نشان مىدهد : مشركان خدا را به عنوان خالق قبول داشتند ، چنان كه در چندين محل آمده است ،
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ . . .
عنكبوت / 61 ، ولى به عنوان رب و آله قبول نداشتند در قرآن آيهاى يافته نيست كه مشركان خدا را رب يا إله خوانده باشند .
بلكه پيامبران مىخواستند به آنها بفهمانند كه
اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ
اعراف / 59 لذاست كه مىبينيم فرعون خود را « إله » خوانده و به موسى مىگويد :
لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلهَاً غَيْرِي لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ
طه / 29 و به قوم خويش مىگويد :
أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلى
نازعات / 24 وانگهى ظاهرا در قرآن آيهاى نيست