و همهء موجودات دليل ربوبيت خدا هستند .
چنان كه در سورهء طه ، بجاى اين سخن آمده است
رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى
.
26 و 27 -
قالَ رَبُّكُمْ وَ رَبُّ آبائِكُمُ الْأَوَّلِينَ قالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ
.
موسى عليه السّلام چون ديد فرعون گفته او را طور ديگر تعبير كرد . لذا مطلب را در سطح كوچكى مطرح فرمود و خود انسانها را پيش كشيد كه خلقت و پرورش شما گواه وجود پروردگار است اگر او تربيت نمىكرد انسانها خود به خود چنين نمىشدند . فرعون كه نمىخواست قبول كند با استناد به حرف اولش . به اطرافيانش گفت : اين ديوانه است گفتن « رسولكم » از باب تحكم مىباشد .
28 -
قالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ ما بَيْنَهُما إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ
.
در الميزان فرموده : ظاهرا مراد از مشرق ، همهء مشرقهاست أعمّ از محل طلوع آفتاب و اجرام نيّرهء ديگر ، همچنين مراد از مغرب ، همهء مغربهاى محسوس است ،
ما بَيْنَهُما
شامل موجوداتى است ميان آن دو ، اين آيه تكرار آيهء 24 در قالب ديگرى است كه به جاى
إِنْ كُنْتُمْ مُوقِنِينَ
فرموده است
إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ
منظور موسى عليه السّلام آنست كه اگر جريان مشرق و مغرب و نظام شروق و غروب و سير موجودات را در اين نظام متقن تعقّل نمائيد ، ربوبيّت خداوند بر شما روشن خواهد گرديد ، فرعون چون حاضر به قبول نبود و گفتهء موسى را وارونه جلوه مىداد گفت :
29 -
قالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلهَاً غَيْرِي لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ
.
يعنى اگر اعتقاد به « رب العالمين » را ادامه بدهى جزء زندانيان من خواهى بود ، الف و لام المسجونين ظاهرا براى عهد است يعنى زندانيانى كه مىدانى