حشر بر وجوه ظاهرا آنست كه بر رو در افتاده به سوى جهنم كشيده مىشوند ، آنها مكان و منزلشان بدتر و راهشان گمراه كنندهتر است ، زيرا بهرو در افتادهاند :
مقابل را نمىبينند و به طرف جهنم مىروند ، آن در نتيجهء گمراهى در دنيا است در آيهء بيست و چهارم راجع به اسم تفضيل « شر اضل » مطلبى گفته شد ، رجوع شود به آنجا .
نظير اين آيه است آيهء :
. . . وَ نَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَلى وُجُوهِهِمْ عُمْياً وَ بُكْماً وَ صُمًّا مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ . . .
اسراء / 98 .
35 -
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ وَ جَعَلْنا مَعَهُ أَخاهُ هارُونَ وَزِيراً
.
اين آيه و آيات بعدى مشروح
وَ كَذلِكَ جَعَلْنا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوًّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ
است و در عين حال نشان مىدهند كه ارسال و انزال كتب از اول سنت خدايى است ، مكذبان نيز به عذاب گرفتار شدهاند 36 -
فَقُلْنَا اذْهَبا إِلَى الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا فَدَمَّرْناهُمْ تَدْمِيراً
.
منظور از آيات به نظر الميزان آيات آفاق و انفس است كه دلالت بر توحيد خدا دارد ، بعيد است كه مراد معجزات نه گانه حضرت موسى باشد كه آنها بعدا به وقوع پيوستند : منظور از تدمير ، غرق كردن در درياست .
37 -
وَ قَوْمَ نُوحٍ لَمَّا كَذَّبُوا الرُّسُلَ أَغْرَقْناهُمْ وَ جَعَلْناهُمْ لِلنَّاسِ آيَةً وَ أَعْتَدْنا لِلظَّالِمِينَ عَذاباً أَلِيماً
.
شاهد ديگرى است از آمدن پيامبران و هلاك شدن قومشان ، قوم نوح ، تقديرش « و اذكر قوم نوح » است منظور از آيه ، عبرت و موعظه است ،
وَ أَعْتَدْنا لِلظَّالِمِينَ
اشاره است كه سرنوشت همهء ظالمان همين است و يا اشاره است به اينكه عذاب آخرت نيز در كمين آنهاست ، به نظر الميزان منظور از « الرسل » نوح است زيرا تكذيب او تكذيب همه پيامبران بود وانگهى آنها اقوامى بت پرست