من المرأة اذا لم يكن محرما قال : الوجه و القدمان و الكفان » « 1 »
در سند اين روايت در كافى لفظ « عن بعض اصحابنا » واقع است بايد به فقه رجوع كرد . به نظر مىآيد كه اين روايت مصداق « زينتهن » نباشد .
مگر بنا بر روايت فضيل بن يسار از حضرت صادق عليه السّلام كه از آن حضرت پرسيد آيا بازوان زن از زينت است ؟ فرمود :
« نعم و ما دون الخمار من الزينة و ما دون السوار » « 2 »
يعنى آنچه خمار آن را مىپوشاند و آنچه بالاتر از دستبند است زينت مىباشد .
وَ لْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلى جُيُوبِهِنَّ
.
گويند زنان مدينه اطراف چارقدهاى خود را به پشت سر مىانداختند ، در نتيجه سينه و گردن و گوشها آشكار مىشد ، آيه دستور داد كه اطراف چارقد به گريبانها بياندازند ، تا گردن ، سينه و گوشها مستور باشد .
وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبائِهِنَّ أَوْ آباءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنائِهِنَّ أَوْ أَبْناءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَواتِهِنَّ
.
مراد از زينت همانست كه آشكار كردن آن بر نامحرمان حرام است ، در اينجا هشت گروه از محارم سببى و نسبى ذكر شده است معلوم مىشود كه پدر شوهر و همچنين ناپسرى بر زن محرم است و نشان دادن زينت بر آنها حرام نيست .
أَوْ نِسائِهِنَّ
منظور از « نسائهن » زنان مؤمن است يعنى مىتوانند زينت خود را به زنان مؤمن نشان دهند اما نمىتوانند در نزد زنان غير مسلمان لخت شوند و زينت خود را نشان دهند ، زيرا زنان غير مسلمان مصونيت ايمانى ندارند و آنچه از زنان مسلمان ديدهاند پيش شوهران خود نقل مىكنند و آن به فحشاء
هامش
( 1 - 2 ) كافى كتاب نكاح جلد 5 باب ما يحل النظر اليه من المرأة .