سؤال سوّم و حكايت جواب آنست جملهء
مَنْ بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ
براى مجاب كردن آنهاست ، يعني كسى كه حكومت همه چيز در دست اوست قدرت آفريدن قيامت را نيز دارد . بودن ملكوت در دست خدا خالق بودن را نيز در بر دارد ولى در اثبات معاد حكومت و تدبير ، بيشتر مؤثّر است .
امّا جملهء
وَ هُوَ يُجِيرُ . . .
شايد براى تكميل مالكيت و در عين حال نفى عقيدهء مشركان باشد كه در اصنام خويش ، به جلب منفعت و دفع ضرر اعتقاد داشتند .
« يجير » يعنى پناه مىدهد و بدى را از كسى كه به او پناه آورده دفع مىكند
وَ لا يُجارُ عَلَيْهِ
يعنى اگر بخواهد به كسى ضرر برساند او را كسى بر عليه خدا پناه نتواند داد . به عبارت ديگر بر عليه خدا كسى پناه داده نمىشود .
آن گاه بعد از حكايت جواب آنها فرموده : بگو پس چرا سحر كرده مىشويد ؟ ! چرا حق به شما در قالب باطل جلوهگر مىشود ؟ ! ناگفته نماند : سه سؤال فوق در سه آيهء گذشته به طور ترقي آمدهاند در آيهء اوّل
لِمَنِ الْأَرْضُ وَ مَنْ فِيها
سخن از زمين و انسان است ، در آيهء دوّم سخن از سماوات سبع و مألف عرش بودن و در آيهء سوّم ملكوت كلّ شيء در نظر است .
90 -
بَلْ أَتَيْناهُمْ بِالْحَقِّ وَ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ
.
يعنى مسألهء معاد ، اساطير نيست بلكه ما خبر حق را براى آنها آوردهايم آنها در بعيد شمردن و افسانه خواندن معاد دروغگويند .
91 -
مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ وَلَدٍ وَ ما كانَ مَعَهُ مِنْ إِلهٍ إِذاً لَذَهَبَ كُلُّ إِلهٍ بِما خَلَقَ وَ لَعَلا بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ
.
ظاهرا اين آيه جواب سؤال مقدّر است گويى كسى مىگويد : اين مطالب