مجدّد ناتوان باشد .
در اين آيه آمده است كه زمين و انسانها كه در زمين مىباشند ملك مطلق خدا هستند ، شايد مراد از « من » اعمّ از انسان و غير انسان باشد .
85 -
سَيَقُولُونَ لِلَّهِ قُلْ أَ فَلا تَذَكَّرُونَ
.
آرى بشر در هر وضع كه باشد نمىتواند بگويد : زمين و هر آنچه در زمين هست مال من و ساختهء من است ، لذا بايد جواب گويد : كه اينها مال خداست
أَ فَلا تَذَكَّرُونَ
يعنى آيا متذكر نمىشويد كه خدا مىتواند آنها را در قالب ديگر بيافريند و آخرت را به وجود آورد .
86 -
قُلْ مَنْ رَبُّ السَّماواتِ السَّبْعِ وَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ
.
راجع به سماوات سبع در سورهء بقرهء / 29 توضيح دادهايم ، « رب » اوّل مىشود به معنى تربيت كننده يا مالك باشد ولى « رب » دوّم به معنى مالك است چنان كه طبرسى فرموده است ، ربّ همان مالك متصرف و مدبّر است « رب الدار » يعنى صاحب خانه .
مراد از عرش مىتواند حكومت و تدبير كلّ جهان باشد و يا همان موجودى كه محل صدور اوامر و مركز ادارهء جهان است كه در آيات
وَ تَرَى الْمَلائِكَةَ حَافِّينَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ . . .
زمر / 75 و آيات ديگر آمده است . بهر حال ، در جواب اين سؤال نيز بايد گفت : مالك اينها خداست .
87 -
سَيَقُولُونَ لِلَّهِ قُلْ أَ فَلا تَتَّقُونَ
.
لام در « للَّه » براى اختصاص و ملكيت است
أَ فَلا تَتَّقُونَ
يعنى از خدا نمىترسيد كه بعث را انكار مىكنيد .
88 و 89 -
قُلْ مَنْ بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَ هُوَ يُجِيرُ وَ لا يُجارُ عَلَيْهِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ سَيَقُولُونَ لِلَّهِ قُلْ فَأَنَّى تُسْحَرُونَ
.