پيش چشم بودن گفتهاند .
زبر : ( بر وزن عنق ) : احزاب و دستهها . ناگفته نماند زبور به معنى كتاب حكمت با مطلق كتاب است جمع آن « زبر » آيد راغب گويد مراد از آن به طور استعاره احزاب است .
فرجون : فرح : شادمان متكبر . جمع آن فرحون است .
غمرة : غمر : پوشاندن و در زير گرفتن « غمره الماء غمرا : علاه و غطاه » غمرة در آيه به معنى غفلت است كه قلب را مىپوشاند .
نمدهم : مد : زيادت . به قول راغب به معنى كشيدن است « نمدهم » يارى مىدهيم ، زيادت مىدهيم آنها را .
نسارع : مسارعه لازم نيست هميشه بين الاثنين باشد ، آن در آيه به معنى « شتاب مىكنيم » است .
خيرات : خوبها خير چيزى است كه انسان آن را مىپسندد و اختيار مىكند .
شرحها
آيات شريفه دنبالهء ارسال رسل است كه قسمت سوم از مطالب گذشته مىباشد در اين آيات مىخوانيم كه خداوند براى هدايت مردم ، به طور مداوم پيامبران فرستاده و ملّتها را در اثر عدم قبول دعوت آنها ، هلاك كرده است تا نوبت به موسى و فرعون رسيده ، فرعونيان نيز همان راه هلاكت را رفتهاند .
آن گاه : نعمتها و پرستش به پيامبران گوشزد شده كه
أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّباتِ وَ اعْمَلُوا صالِحاً
منظور از « طيبات » همان پشتوانههاى زندگى است كه در آيات 18 22 گفته شد و سپس به امت واحده بودن انسانها اشاره