[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيات 42 تا 56 ]
ثُمَّ أَنْشَأْنا مِنْ بَعْدِهِمْ قُرُوناً آخَرِينَ ( 42 ) ما تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَها وَ ما يَسْتَأْخِرُونَ ( 43 ) ثُمَّ أَرْسَلْنا رُسُلَنا تَتْرا كُلَّ ما جاءَ أُمَّةً رَسُولُها كَذَّبُوهُ فَأَتْبَعْنا بَعْضَهُمْ بَعْضاً وَ جَعَلْناهُمْ أَحادِيثَ فَبُعْداً لِقَوْمٍ لا يُؤْمِنُونَ ( 44 ) ثُمَّ أَرْسَلْنا مُوسى وَ أَخاهُ هارُونَ بِآياتِنا وَ سُلْطانٍ مُبِينٍ ( 45 ) إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلائِهِ فَاسْتَكْبَرُوا وَ كانُوا قَوْماً عالِينَ ( 46 )
فَقالُوا أَ نُؤْمِنُ لِبَشَرَيْنِ مِثْلِنا وَ قَوْمُهُما لَنا عابِدُونَ ( 47 ) فَكَذَّبُوهُما فَكانُوا مِنَ الْمُهْلَكِينَ ( 48 ) وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُونَ ( 49 ) وَ جَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَ أُمَّهُ آيَةً وَ آوَيْناهُما إِلى رَبْوَةٍ ذاتِ قَرارٍ وَ مَعِينٍ ( 50 ) يا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّباتِ وَ اعْمَلُوا صالِحاً إِنِّي بِما تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ ( 51 )
وَ إِنَّ هذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً واحِدَةً وَ أَنَا رَبُّكُمْ فَاتَّقُونِ ( 52 ) فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُراً كُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ ( 53 ) فَذَرْهُمْ فِي غَمْرَتِهِمْ حَتَّى حِينٍ ( 54 ) أَ يَحْسَبُونَ أَنَّما نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مالٍ وَ بَنِينَ ( 55 ) نُسارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْراتِ بَلْ لا يَشْعُرُونَ ( 56 )
42 - آن گاه از پس ايشان مردمانى ديگر آفريديم .
43 - هيچ امتى از اجل خويش جلو نمىافتد و تأخير نمىكنند .
44 - سپس پيامبران خود را پى در پى فرستاديم هر وقت پيامبرى به سوى امتش آمد ، تكذيبش كردند ، ما نيز بعضى را از پى بعضى هلاك كرديم و آنها را داستانها گردانديم ، دو بار از رحمت خدا قومى كه ايمان نمىآورند .
45 - سپس موسى و برادرش هارون را با معجزات و حجتى آشكار فرستاديم .
46 - به سوى فرعون و اشراف قومش ، خودپسندى كردند و قومى طغيانگر بودند .
47 - گفتند : آيا به دو بشرى مثل خودمان ايمان بياوريم با آنكه قوم آن دو بردگان ما هستند ؟ !
48 - آن دو را تكذيب كردند و از هلاك شدگان گشتند .
49 - به موسى كتاب تورات را داديم تا بنى اسرائيل هدايت يابند .
50 - پسر مريم و مادرش را نشانه قدرت خويش قرار داديم و آن دو را در مكان بلندى كه نشيمن و آب جارى داشت مأوى داديم .
51 - اى پيامبران بخوريد از پاكيزهها ، عمل شايسته كنيد كه من به آنچه مىكنيد دانايم .
52 - و اين انسانها امت شماست اى بشر ، كه امت واحدى است و من پروردگار شمايم از من بترسيد .
53 - دين خود را پارهپاره كردند ، دستهها شدند ، هر دسته به آنچه در نزد او است شادمان است .
54 - آنها را تا رسيدن اجل ، در غفلتشان بگذار .
55 - آيا گمان مىكنند آنچه از مال و فرزندان مددشان مىكنيم ؟
56 - در رساندن خيرات به آنها عجله مىكنيم ، نه بلكه نمىدانند .