به نظر مىآيد كه مسلمانان به كفار مىگفتند : يقينا شما اهل عذابيد و آن سبب عداوت آنها مىگرديد و احتمال قبول هدايت را بعيد مىكرد ، لذا آيه از آن نهى كرد و مضمونش آن است كه شما به طور جزم نمىتوانيد چنين حكمى بكنيد بلى مىتوانيد بگوئيد كه اگر در چنين حال بمانيد و با كفر از دنيا برويد اهل آتش خواهيد بود . اين سخن به طور خلاصه در تفاسير آمده است .
ذيل آيه مىگويد : تو وكيل مردم نيستى كه چنين حكمى بكنى ، ظاهرا خطاب به آن حضرت به علّت اهمّيت قضيه است و روشن مىكند كه آن حضرت و مؤمنان در اين مطلب يكسانند .
در الميزان فرموده : ذيل آيه در بيان آنست كه مؤمنان در نجات خود بر رابطهءشان بر آن حضرت و قبول دينش اعتماد نكنند ( بلكه فقط بايمان و عمل تكيه نمايند ) . . . چنان كه آيهء
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هادُوا وَ النَّصارى وَ الصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ عَمِلَ صالِحاً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ . . .
بقره / 62 صرف انتساب را كافى نميداند .
55 -
وَ رَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لَقَدْ فَضَّلْنا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلى بَعْضٍ وَ آتَيْنا داوُدَ زَبُوراً
صدر آيه تعليل
رَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِكُمْ
در آيهء سابق است يعنى خدا به حال شما داناتر است زيرا او به هر كس كه در آسمانها و زمين هست داناتر است و شما جزئى از آنها هستيد آن وقت فرموده : بعضى از پيامبران را بر بعضى تفضيل داديم ، علّت تفضيل داود هم دادن زبور به او است و در زبور بهترين كلمات در تسبيح و حمد خدا آمده است ، اشارهء به زبور تشويق مؤمنين است بر كلام نيكو و مراعات ادب در سخن گفتن كه خدا خود چنين كارى را در زبور كرده است ،
وَ لَقَدْ فَضَّلْنا
مقدمه است بر ذيل آيه ( از الميزان ) .