بود « اهله » شامل خانواده و شايد اقوام هم بوده باشد ، اما شامل « امت » نمىباشد .
56 -
وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِدْرِيسَ إِنَّهُ كانَ صِدِّيقاً نَبِيًّا
در مجمع البيان فرموده ادريس جد پدر نوح است ، اسم او در تورات اخنوخ مىباشد ، گويند : او را در اثر كثرت درس كتب . ادريس گفتهاند .
57 -
وَ رَفَعْناهُ مَكاناً عَلِيًّا
ظهور آيه آنست كه منظور از مكان بالا ، تقرب معنوى است ، ممكن است منظور بالا رفتن به آسمانها باشد كه در « نكتهها » خواهد آمد .
58 -
أُولئِكَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ مِنْ ذُرِّيَّةِ آدَمَ وَ مِمَّنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ وَ مِنْ ذُرِّيَّةِ إِبْراهِيمَ وَ إِسْرائِيلَ وَ مِمَّنْ هَدَيْنا وَ اجْتَبَيْنا إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُ الرَّحْمنِ خَرُّوا سُجَّداً وَ بُكِيًّا
.
اين آيه ، خلاصه الطاف خدا در زمينه آن بزرگواران است كه از اول سوره تا به حال گفته شده است ، به عبارت اخرى ، اجمال بعد از تفصيل است منظور از « انعم » نعمت هدايت و توحيد است كه در نتيجه صديق و ملخص ( به صيغه مفعول » شدند على هذا
هَدَيْنا وَ اجْتَبَيْنا
بيان
أَنْعَمَ اللَّهُ
مىباشد ، « هدينا » نتيجهاش « صديق » بودن و وقت تلاوت آيات به سجده افتادن و گريه كردن است « اجتبينا » همان مخلص قرار دادن مىباشد .
ناگفته نماند « اولئك » اشاره است به هشت نفر : زكريا ، يحيى ، عيسى ابراهيم ، موسى ، هارون ، اسماعيل و ادريس ، آن وقت فرموده : اينها كسانى هستند كه خدا به آنها نعمت داده و از ذريه آدم مىباشند اين شامل هر هشت نفر مىشود و از ذريه آنها هستند كه در كشتى نوح بودند ، اين شامل هفت نفر مىشود زيرا ادريس جد پدر نوح بوده و از فرزندان حمل شدگان در كشتى نبود .