تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 336

مساهمون:

ص٣٣٦
نگارنده گويد چنان كه گفته شد اين بر خلاف آياتى است كه در آينده خواهد آمد و روشن خواهيم كرد « 1 » . به هر حال در اين آيه فرموده او ، هم رسول بود و هم نبى ، و نيز صادق الوعد بود ، به وعده‌اش وفا مىكرد ، اينكه انسان مالك سخن خويش باشد و به قول خود وفا كند ، يكى از بهترين صفات و از علائم ايمان است ، چنان كه خلف وعده از صفات منافق است . روايات ميگويد سه چيز از علائم منافق است : چون چيزى خبر دهد دروغ گويد و چون وعده دهد خلف كند و چون او را امين دانى خيانت كند « اذا حدّث كذّب و اذا وعد اخلف و إذا اوتمن خان » . در روايات شيعه و اهل سنت آمده است اسماعيل به كسى وعده كرد كه در مكانى حاضر شود ، آن شخص نيامد ، اسماعيل روي وعده خود يك سال در آنجا منتظر ماند بدين جهت لقب صادق الوعد يافت و نيز روايت : شده سه روز منتظر ماند روايت يك سال در تفسير برهان بسند ضعيف از حضرت رضا عليه السّلام و در مجمع البيان به طور مرسل از امام صادق عليه السّلام نقل شده است آن در كافى « باب الصدق و اداء الامانة » به سند حسن آمده است كه « فانتظره في ذلك المكان سنة » . ناگفته نماند : اينكه يك سال در آنجا بنشيند نه تنها خوب نيست بلكه خارج از عقل است ، اگر جريان صحيح باشد ، لا بد يك سال آنجا را زير نظر گرفته است . 55 -
وَ كانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ وَ كانَ عِنْدَ رَبِّهِ مَرْضِيًّا
صفت ديگرى از صفات آن حضرت است كه ايمان و عمل خانواده‌اش را در نظر داشت و آنها را به نماز و زكات امر مىكرد و پيش خدا پسنديده و محبوب
هامش
( 1 ) رجوع شود به قاموس قرآن ( اسماعيل ) .