يوسف / 24
إِنَّا أَخْلَصْناهُمْ بِخالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ
ص / 46 ملخص دربارهء موسى به صيغه اسم مفعول از قسمت دوم و بالاترين مقامات بندگى است دربارهء فرق رسول و نبى به « نكتهها » رجوع شود .
52 -
وَ نادَيْناهُ مِنْ جانِبِ الطُّورِ الْأَيْمَنِ وَ قَرَّبْناهُ نَجِيًّا
:
لفظ « الايمن » صفت « جانب » است ، طبرسى رحمه اللَّه نجى را مناجى گفته و در اين صورت ، آن حال از فاعل « قربناه » است يعنى او را در حالى كه با وى مناجات مىكرديم مقرب نموديم ، منظور تقرب معنوى است ، در عين حال « نجيا » در جاى علّت « قربنا » است .
53 -
وَ وَهَبْنا لَهُ مِنْ رَحْمَتِنا أَخاهُ هارُونَ نَبِيًّا
هبه كردن هارون به موسى در اثر درخواست او بود كه گفت
وَ اجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي هارُونَ أَخِي اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي وَ أَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي
طه / 29 - 32 « نبيا » حال است از هارون گويند . هارون از موسى بزرگتر بود و در صحراى سينا پيش از موسى از دنيا رفت .
54 -
وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِسْماعِيلَ إِنَّهُ كانَ صادِقَ الْوَعْدِ وَ كانَ رَسُولًا نَبِيًّا
:
اين اسماعيل از انبياء بنى اسرائيل غير اسماعيل بن ابراهيم است ، چنان كه از صريح آيات بعدى روشن خواهد شد .
در مجمع البيان فرموده اصحاب ما از امام صادق عليه السّلام نقل كردهاند كه او اسماعيل بن حزقيل است ، ولى طبرسى آن را پسر ابراهيم مىداند و مطلب اولى را به طور « قيل » نقل كرده است اما اين بر خلاف روايات و آيات است .
روايت امام صادق عليه السّلام در الميزان از علل الشرائع و نيز در صافى نقل شده آن گاه الميزان مىگويد جمهور مفسّران او را اسماعيل بن ابراهيم دانستهاند .