در آيه اول به نحو اكيدى صبر و توانايى موسى در زمينهء كارهاى او نفى شده است ، در مجمع البيان فرموده : چون موسى كارهاى خود را بنا بر ظاهر امر مىگرفت ولى خضر طبق علمى كه خدا به او داده بود با باطن امور حكم مىكرد .
69 -
قالَ سَتَجِدُنِي إِنْ شاءَ اللَّهُ صابِراً وَ لا أَعْصِي لَكَ أَمْراً
.
در اين آيه موسى قول مىدهد در مقابل كارهاى او صبر كند و اصلا با او مخالفتى ننمايد « امرا » نكره در سياق نفى و مفيد عموم است ، يعنى : « اصبر و لا اعصى لك فى امر تأمرنى به » ، هر دو جمله از آيه ، مقيّد به مشيّت خداست ، على هذا نه در عدم صبر دروغ گفته است و نه در عدم اطاعت در مقابل
فَلا تَسْئَلْنِي
كه خواهد آمد .
70 -
قالَ فَإِنِ اتَّبَعْتَنِي فَلا تَسْئَلْنِي عَنْ شَيْءٍ حَتَّى أُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْراً
.
اين آيه نشان مىدهد كه خضر قول داده است كه بعدا علّت و باطن كارهاى خود را توضيح بدهد ، از موسى فقط قول گرفته است كه ابتدا سؤال نكند بلكه منتظر باشد تا خضر ابتدا به توضيح دهد ، پس « احدث » به معنى احداث و ابتدا كردن به توضيح است ، ظاهر آنست كه « منه » متعلّق به « ذكرا » مىباشد .
در الميزان در ذيل اين آيه به مراعات ادب از طرف موسى در گفتگو با خضر و ادب خضر در گفتگو با موسى اشاره فرموده است ، آرى دقّت در آيات گذشته ، حكايت از ادب بسيار عالى موسى عليه السّلام دارد ، ملاحظه كنيد آن حضرت با آنكه حامل وحى خدا و پيامبر صاحب شريعت است در مقابل يك نفر عالم چقدر خضوع مىكند ، خضر نيز او را ردّ و از خود دور نكرد بلكه گفت نمىتوانى و نيز امر نكرد بلكه گفت : اگر با من همراهى كردى . . .