اليهم بايد سنخيت باشد آن در صورتى بود كه ساكنان زمين ملائكه باشند چنان كه در آيهء بعدى خواهد آمد . در الميزان ترجيح داده كه مراد از « الناس » مشركان و بت پرستان است و از
أَنْ يُؤْمِنُوا
ايمان به رسالت پيامبران مىباشد .
95 -
قُلْ لَوْ كانَ فِي الْأَرْضِ مَلائِكَةٌ يَمْشُونَ مُطْمَئِنِّينَ لَنَزَّلْنا عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ مَلَكاً رَسُولًا
اين جواب شبههء مشركان است كه در بالا گفته شد ، يعنى در صورتى صحيح بود كه پيغمبر از ملائكه باشد ، ساكنان زمين نيز ملائكه باشند ، در عين حال ، آيه حكايت از وجوب آمدن پيغمبر مىكند يعنى آمدن رسول براى زمين ضرورى است حتى اگر ساكنان زمين ملائكه باشد بايد پيامبرى از ملائكه براى هدايت آنها بيايد على هذا مسألهء سنخيت ضمنا فهميده مىشود .
لفظ
يَمْشُونَ مُطْمَئِنِّينَ
حاكى از احتياج زندگى زمين به ارسال پيامبران است يعنى حركت در زمين و نقل مكان به آن ، لازم گرفته كه حتما بايد پيامبر فرستاده شود .
96 -
قُلْ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ إِنَّهُ كانَ بِعِبادِهِ خَبِيراً بَصِيراً
.
از آيهء
قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ
حق بودن قرآن و رسالت آن حضرت روشن شد و از آيات
وَ قالُوا لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ
لجاجت و عناد آنها مسلم گرديد ، لذا در اين آيه دستور به قطع صحبت كرده و كار را به عهدهء خدا ارجاع مىكند كه خودش به حق داورى كند .
به نظر بعضى اين آيه استدلال بر رسالت مىباشد يعنى خدا با فرستادن قرآن معجز ، به رسالت من گواهى مىدهد چنان كه نظير آن در آيهء :
. . . قُلْ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً . . .
رعد / 43 گذشت ولى جمله
إِنَّهُ كانَ بِعِبادِهِ خَبِيراً بَصِيراً