آيات شريفه در عين اينكه درس ابدى مىباشند ، گوشهاى از وضع آن روز مكه را روشن مىكنند .
66 -
رَبُّكُمُ الَّذِي يُزْجِي لَكُمُ الْفُلْكَ فِي الْبَحْرِ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ إِنَّهُ كانَ بِكُمْ رَحِيماً
اين آيه دليلى است بر توحيد و نفوذ قدرت خدا در ادارهء جهان و انسان ، در بسيارى از آيات قرآن جريان كشتى در درياها از دلائل توحيد شمرده شده است نحوه خلقت آب ، خاصيت نرفتن چوبها و اشياء خالى بقعر آب و نظامات ديگر بشر را موفق كرده است كه بدرياها راه يابد و از فضل خدا در نقل و انتقالات اجناس و بيرون آوردن اشياء استفاده كند . پيداست كه اين كار از اول خواست خدا بوده و خدايان باطل قدرت چنين كارى را ندارند و آنها يكپارچه نياز و فقر هستند :
لا يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ ضَرًّا وَ لا نَفْعاً وَ لا يَمْلِكُونَ مَوْتاً وَ لا حَياةً وَ لا نُشُوراً
فرقان / 3 ، اين نظام ساختهء دست انسان نيست . تهيهء اين وسائل ناشى از رحمت خداست .
67 -
وَ إِذا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِي الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُونَ إِلَّا إِيَّاهُ فَلَمَّا نَجَّاكُمْ إِلَى الْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ وَ كانَ الْإِنْسانُ كَفُوراً
اين استدلال ديگرى بر توحيد است و آن اينكه : شما بالفطره در وقت گرفتارى رو به خدا مىآوريد و از او نجات مىخواهيد تا از مهلكه رهايتان كند .
اين مطلب در جاهاى ديگر نيز آمده است از جمله
. . . جاءَتْها رِيحٌ عاصِفٌ وَ جاءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ كُلِّ مَكانٍ وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ أُحِيطَ بِهِمْ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ . . .
يونس / 22 أيضا يونس / 12 ، روم / 33 ، زمر / 8 و آيات ديگر .
به نظر مراد از آيه آنست كه انسان مادى و مشرك تا اسباب ظاهرى را در اختيار دارد متوسل به آن اسباب مىشود و خدا را بالمره فراموش مىكند ولى چون وضعى پيش آمد و اسباب ظاهرى همه از اثر افتادند آن وقت رو به خدا مىآورد