طوفان شكننده از بين برويد ، پس پيوسته به خدا نيازمند هستيد ، ما در
بِما كَفَرْتُمْ
مصدريه و تقدير آن « بكفركم » است يعنى به علت كفرتان شما را غرق كند ، لفظ « به » به غرق برمىگردد يعنى : سپس به نفع شما و بر عليه ما در مقابل آن غرق كمكى نمىيابيد 70 -
وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ وَ فَضَّلْناهُمْ عَلى كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضِيلًا
اين آيه در بيان امتنان است توأم با عتاب ، در آيات گذشته مسخر شدن كشتى به انسان و طلب روزى خدا و اعراض از خدا مطرح بود ، در اين آيه فرموده : حق آنست كه انسان را مورد عنايت و موهبت خود قرار دادهايم ولى باز او اهل اعراض و كفران است .
در كلمهها گفته شد : تكريم ، موهبت و عنايتى است مخصوص انسان كه در چيز ديگرى يافته نيست ، تكريم و شرافت انسان كه خدا به او مخصوص كرده به واسطه عقل و تفكر است كه بوسيله آن حق و باطل و مضرّ و نافع و خير و شرّ را از هم تشخيص مىدهد ، و موجودات كونيّه را به تسخير خود در مىآورد و در جهان به دلخواه خود تصرف مىكند .
وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ
از مصاديق تكريم و عطف مصداق بر عنوان كلى است ، همچنين
وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ
يعنى انسان را با موهبت عقل مكرم و محترم كرديم و نيز با پيمودن راههاى دريا و خشكى و دست يافتن به آنها ، محترم نموديم و ايضا با دست يافتن به خوردنيها و پوشيدنيها و لذتهاى گوناگون محترم كرديم .
على هذا از اين تكريم ، تفضيل و برترى زاييده مىشود . يعنى اگر انسان را در حد خود با موهبت عقل حساب كنيم داراى تكريم است و اگر او را در اين مرحله با موجودات ديگر مقايسه كنيم او بر موجوداتى از قبيل حيوانات و جنّ برترى